U bent hier

Invasieve fauna

9644981250_0395ab0dc7_z.jpg

De al dan niet vrijwillige verspreiding van bepaalde diersoorten in een bepaalde omgeving kan kleine of grote gevolgen hebben voor de plaatselijke biodiversiteit en de bestaande ecologische evenwichten.

Op het einde van de 19de eeuw werden er in Australië 24 konijnen losgelaten. Die hebben zich allemaal zodanig voortgeplant dat er uiteindelijk miljoenen konijnen waren die de grote graslanden verwoestten. Om die konijnenplaag te bestrijden, werden Europese vossen uitgezet. Die wierpen zich inderdaad op de konijnen maar dunden ook de populatie van de plaatselijke buideldieren uit!

Uitheemse dieren loslaten in de natuur is dus nooit zonder gevaar. Denk daaraan, en doe het vooral nooit! Er bestaan centra voor het geval u een dier hebt dat u niet langer bij u thuis kunt of wilt houden. U kunt het hen zonder probleem toevertrouwen.

De uitheemse diersoorten die niet welkom zijn in België zijn geïnventariseerd in een ‘zwarte’ of ‘grijze’ lijst (zie 'Links'), volgens hun invasieve aard en de ernst daarvan. Sommige soorten zijn al in Brussel aanbeland.

Enkele voorbeelden:

Veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje

Dat is hier eind jaren 1990 aangekomen. Het werd geacht een geduchte vijand te worden in de biologische strijd tegen bladluizen en andere schadelijke dieren; het paste zich heel snel aan onze omgeving aan. Te goed zelfs. De larven van het veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje zijn dermate vraatzuchtig dat ze zich niet alleen te goed doen aan de bladluizen maar ook aan de larven van de zweefvliegen en van inheemse soorten lieveheersbeestjes die ze geleidelijk aan verdringen.
In de herfst komen ze, op zoek naar een schuilplaats voor de winter, bijeen en dringen ze in groten getale onze woningen binnen, met alle ongemakken van dien.

Roodwangschildpad

Veel waterschildpadden die uit Amerika afkomstig zijn en in dierenwinkels gekocht zijn als ‘huisdier’, werden door hun eigenaar losgelaten in de poelen en vijvers van de Brusselse parken en bossen. Die schildpadden zijn alleseters en voeden zich met jonge vissen, larven van amfibieën en amfibieën zelf, insecten of kuikens van watervogels. Het mag duidelijk zijn dat de schade die hun aanwezigheid in biologisch waardevolle milieus teweegbrengt een probleem kan zijn. De roodwangschildpad mag niet verkocht worden in België, in tegenstelling tot de geelwangschildpadden, hoewel die hetzelfde dieet hebben.

Hebt u een dergelijke schildpad en wilt u er van af, breng het dier dan liever naar een dierenasiel.
Als u tijdens een wandeling in een park of langs een vijver een roodwangschildpad opmerkt, waarschuw dan de bewaker of neem zo snel mogelijk contact op met de infodienst van Leefmilieu Brussel (02/775 75 75).

Halsbandparkiet

In de jaren 1970 werden bij de sluiting van een Brussels dierenpark ongeveer 40 halsbandparkieten losgelaten. De huidige Brusselse kolonie van die dieren is daar waarschijnlijk afkomstig van. Vandaag zou hun vermenigvuldiging – ze zouden met meer dan 7.000 zijn – een bedreiging kunnen vormen voor de boomklevers, die eveneens in boomholten broeden. De impact is echter nog niet gebleken. Maar het lawaai dat ze maken, de drek die ze achterlaten aan de voet van de bomen waarin ze slapen, hun uitgesproken voorkeur voor bloem- en bladknoppen en voor fruit ,veroorzaken grote hinder.

Datum van de update: 23/08/2018