U bent hier

De steenmarter

De steenmarter
De steenmarter dankt zijn naam aan zijn voorliefde voor steengroeven en rotsige hellingen. Dit lenige diertje heeft een slechte reputatie. Nochtans is het een nuttige soort die haar plaats heeft in het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest.


Beschermd

Steenmarters staan wat hoger op de poten in vergelijking met  andere kleine marterachtigen (bunzing, hermelijn, wezel) en hebben een opvallende staart. Daardoor lijken ze soms op een kat. Hun pels is grijsbruin met vooraan op de borst een witte bef. Overal in Europa kan u steenmarters vinden, behalve in Scandinavië en de Britse eilanden. In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest wordt de soort voornamelijk in het zuidoosten waargenomen, meer bepaald in de woonwijken in de Woluwevallei en in het Zoniënwoud.

Zoals alle wilde zoogdieren is de steenmarter een beschermde diersoort. Het is dus verboden ze te vangen, te verstoren of hun schuilplaatsen te vernietigen. Bovendien geldt er een algemeen jachtverbod in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Woonplaats

Vroeger kwam de steenmarter alleen voor in plattelandsdorpen en op boerderijen. Van nature is dit dier nieuwsgierig. Steeds vaker wordt de steenmarter ook in grootstedelijke gebieden gesignaleerd waar hij onderdak vindt op zolders en onder het dak. Buiten zoekt de steenmarter vooral een plaatsje in boomholten, onder een stapel stenen, in steengroeven en ruïnes. Daar graaft hij soms een hol in de grond.

Nachtbraker

De steenmarter leeft vooral ’s nachts. Bij zonsondergang trekt hij erop uit om pas tegen het ochtendkrieken terug te keren. De steenmarter beloopt dan zijn territorium op zoek naar voedsel. Hierbij is hij niet echt kieskeurig. Hij is een actieve jager, maar ook dode dieren en eieren zullen worden gegeten. Handig zijn de reukklieren in de voetzolen, waardoor hij nooit de weg verliest in het donker.

Wat doen bij overlast?

Een steenmarter heeft verschillende rustplaatsen in zijn territorium. In het voorjaar zullen de zwangere vrouwtjes een nestplaats zoeken om hun jongen te baren. Een zolder kan dienen als rust- of nestplaats. Soms wordt daarbij isolatiemateriaal beschadigd en worden uitwerpselen gevonden. De grootste overlast van dit zoogdier is de lawaaihinder.
Ondanks zijn slechte reputatie, heeft de steenmarter ook een positieve functie in de strijd tegen knaagdieren. Voor de mens stelt hij weinig problemen, want hij is er bang van.

Goed om te weten!

Vindt u een dode steenmarter? Of kon u een levend exemplaar observeren? Of woont er een steenmarter op uw zolder en ondervindt u hinder? Waarschuw dan de infodienst van Leefmilieu Brussel op het nummer 02/775 75 75.

Datum van de update: 23/08/2018
Documenten: 

Om een papieren versie te bestellen: 02 775 75 75 of neem contact op met de dienst Info-Leefmilieu via e-mail