Dwangvoedering van ganzen en eenden

Gespecialiseerde kwekerijen

De gespecialiseerde kwekerijen waar ganzen of eenden onder dwang gevoederd worden moeten voldoen aan de bepalingen van het koninklijk besluit van 25 april 1994 houdende uitvoering van artikel 36, 10°, van de wet van 14 augustus 1986 betreffende de bescherming en het welzijn der dieren.

De verantwoordelijke van dergelijke kwekerij moet hiervan bij aangetekend schrijven aangifte doen bij de minister bevoegd voor dierenwelzijn.

De aangifte dient volgende informatie te bevatten:

• naam en adres van de verantwoordelijke,
• naam en adres van de personen die belast zijn met de dwangvoedering,
• diersoort die de dwangvoedering ondergaat,
• een beschrijving van de huisvesting van de dieren,
• herkomst van de dieren en
• naam en adres van de erkende dierenarts die belast is met het toezicht op de gezondheid en het welzijn van de dieren.

Operationele verplichtingen

De uitbater dient tevens een register bij te houden waarin hij voor elk lot dieren hun aantal, ras en herkomst, begin- en einddatum van de periode van dwangvoedering en het sterftecijfer tijdens deze periode noteert.

De uitbater dient tevens een register bij te houden waarin hij voor elk lot dieren hun aantal, ras en herkomst, begin- en einddatum van de periode van dwangvoedering en het sterftecijfer tijdens deze periode noteert.

De personen die belast zijn met de dwangvoedering dienen te beschikken over een getuigschrift van een opleiding die ze gevolgd hebben bij een orgaan dat door de bevoegde minister erkend is.

De bepalingen zijn vervat in Bijlage 1 van hetzelfde koninklijk besluit om zoveel mogelijk te vermijden dat de dieren lijden. De dieren moeten geleidelijk gewend raken aan de verhoging van de hoeveelheid voeding die hen wordt toegediend. De periodes van dwangvoedering mogen niet langer dan 14 dagen duren voor eenden en 21 dagen voor ganzen. De dieren worden in groep gehouden behalve tijdens de dwangvoedering. Het apparaat waarmee de dwangvoedering wordt uitgevoerd moet zodanig gemaakt zijn dat het dier niet gewond geraakt. Andere aanbevelingen m.b.t. de afmetingen en de inrichting van de hokken waarin de dieren worden vastgehouden staan eveneens beschreven in de wettekst.