U bent hier

Bufferzones

Bufferzones zijn zones die zijn vastgesteld om gronden te beschermen die wegens hun kenmerken (nabijheid van een watergebied, ondoorlaatbaarheid, helling, afvloeiing, enz.) een hoog risico inhouden dat het oppervlaktewater door pesticiden wordt besmet. Daarom is het gebruik en de opslag van pesticiden er verboden, zonder dat er een afwijkingsmogelijkheid bestaat.

De pesticidenordonnantie stelt meerdere bufferzones vast van minimale groottes, hoewel ze groter kunnen zijn naargelang het type van product dat wordt gebruikt (zie de in acht te nemen afstand die op het etiket is vermeld!).

De bufferzones die van toepassing zijn voor iedereen (professionals en privépersonen) en in alle zones (openbare en privéruimten) zijn de volgende:

  • 6 meter vanaf de bovenrand van de oever, langs oppervlaktewaters (poelen, vijvers, rivieren, kanalen, grachten…).
  • 1 meter langs verharde terreinen (beton, asfalt, grint, dolomiet, straatstenen, tegels, synthetische terreinen) die aangesloten zijn op een verzamelnetwerk van regenwater (riolen, roosters, grachten...) of oppervlaktewater: bijvoorbeeld trottoirs, geplaveide paden, garage-inritten, parkeerplaatsen... Deze afstand wordt opgetrokken tot 3 meter bij besproeiing die niet naar de bodem is gericht (bijvoorbeeld voor het onderhoud van bomenrijen).
  • 1 meter vanaf de top van de helling langs gronden die niet permanent worden bebouwd (braakliggende gronden, taluds), die onderhevig zijn aan afvloeiing omdat de helling groter is dan 10% en die naast oppervlaktewaters of ondoorlaatbare gronden liggen die aangesloten zijn op een inzamelingsnetwerk van regenwater.
Datum van de update: 21/02/2018