U bent hier

Impact van de straatgeometrie en de verkeersintensiteit op de accumulatie van de polluenten

De gemiddelde black carbon concentratie in een straat hangt van verscheidene parameters af zoals de weersomstandigheden, de straatkarakteristieken, de verkeersintensiteit, de achtergrondvervuiling, enz. De twee meest significante parameters om black carbon concentratieverschillen tussen diverse straten te verklaren, zijn de straatgeometrie en de verkeersintensiteit.

Men spreekt van een ‘canyon street’ als de straat aan beide zijden ingesloten is door gebouwen. In tegenstelling, een ‘open straat’ bevat geen aangrenzende hindernissen. Op die manier wordt de verspreiding van de polluenten niet belemmerd. In een ‘canyon street’ berekent het model de black carbon concentraties voor het linkse en rechtse voetpad door rekening te houden met de recirculatie van de polluenten.(Figuur 7). In een open straat is er geen recirculatie, enkel de rechtstreekse bijdragen.

Het profiel van de recirculatie in de vorm van een vortex ontstaat door de invloed van de wind op dakhoogte die een accumulatie van polluenten veroorzaakt aan de windopwaartse zijde van de straat. Op deze wijze draagt de achtergrondvervuiling bij tot de lokale pollutie van het verkeer.

 

 

Echter, de black carbon concentratie is sterk gecorreleerd met het aantal voertuigen in de straat, zoals aangegeven in Figuur 8. Hiertoe worden twee regimes onderscheiden:

  • het regime ‘canyon street’: een snelle verhoging van de concentraties in functie van het aantal voertuigen
  • het regime ‘open straat’: een kleinere toename van de concentraties in functie van het aantal voertuigen en dit omdat de polluenten doorgaans beter verspreid worden.

De gemodelleerde black carbon concentraties en hun afhankelijkheid van de weggeometrie staat weergegeven in Figuur 9 en dit voor de periode van één jaar.

In de X-as staat de verhouding aangegeven tussen de gemiddelde gebouwhoogte en de straatbreedte. Indien deze verhouding gelijk is aan 1, dan is de straatbreedte gelijk aan de gebouwhoogte. Is deze waarde kleiner is dan 1, dan is de gebouwhoogte kleiner dan de straatbreedte en vice versa. In de Y-as staat de jaargemiddelde black carbon concentratie weergegeven in een virtuele straat met een vastgelegde straatbreedte en een variabele gebouwhoogte.

Het is duidelijk dat de black carbon concentraties het laagst zijn in een open straat (hoogte/breedte = 0). Vervolgens stijgen ze snel, waarna deze stijging langzamer verloopt naarmate de gebouwhoogte toeneemt.

Uit deze analyse kunnen we het volgende besluiten:

  • De black carbon concentraties stijgen proportioneel in functie van de verkeersintensiteit. Voor open straten is deze stijging in de grootteorde van 0,5 µg/m³ per toename van 1000 voertuigen/uur. In straten afgeboord met een hoge bebouwing (canyon streets) bedraagt de concentratiestijging 2 µg/m³ voor eenzelfde verkeerstoename.
  • De black carbon concentraties zijn gemiddeld 2 tot 3 keer hoger in een canyon street dan in een open straat.
  • Indien de wind dwars blaast t.o.v. het doorgaand verkeer (straatas) in een canyon street, dan hebben de polluenten de neiging te accumuleren op het voetpad in de windopwaartse richting. Gemiddeld zijn de black carbon concentraties 20 tot 40% hoger op het voetpad in de windopwaartse richting t.o.v. de windneerwaartse richting.
Datum van de update: 12/02/2018