U bent hier

Moeras van Ganshoren: herstel van de vochtige zone met hoge biologische waarde

29/01/2014

marais_ganshoren.jpg

Als een levend fossiel van het Brabantse platteland werd het Moeras van Ganshoren, in de Molenbeekvallei, dicht bij het Koning Boudewijnpark, in 1995 beschermd omwille van zijn wetenschappelijke, esthetische en historische waarde.  Ondanks een specifiek beheer waardoor een deel van de site al opnieuw een ecologisch belang had gekregen, verhinderde de permanente droogte van deze moeraszone de ontwikkeling van de natuur.

Het herstel van de site 

Verschillende herstellingswerken werden daarom aangevat sinds maart 2011. De beken stroomopwaarts van het moeras werden opnieuw met de Molenbeek verbonden en twee vijvers die worden bevoorraad door de waterloop werden in de lente van 2013 voltooid. De populieren, die veel water verbruiken en zo bijdragen tot het uitdrogen van het moeras, moesten worden verwijderd. Al deze maatregelen werden in het Natura 2000-beheerplan omschreven.

Resultaat: de terugkeer naar een stukje authentieke natuur en een paradijs voor libellen

Vandaag kunnen in deze biotoop stilaan weer meer dieren terecht en zien we opnieuw de typische vegetatie van vochtige zones opduiken (sleutelbloem of koekoeksbloem, moerasdotterbloem). Die vegetatie profiteert ten volle van de wilde natuur.  

Een specifieke fauna voor dit type van habitats ontwikkelt zich op de site die in Brussel een referentie wordt voor de waterjuffers (libellen). Men heeft er 18 soorten geïnventariseerd, waarvan er 13 dit jaar voor de eerste keer werden waargenomen. Dit is het geval voor de tengere grasjuffer, die nooit eerder in het Gewest werd gezien en de oeverlibel, een soort die voor het eerst werd geïnventariseerd in 1866.

Ook de waargenomen aanwezigheid van sommige vogels zoals de oeverloper, de witgat en de ijsvogel, is veelzeggend voor de herkolonisatie die aan de gang is.

Datum van de update: 20/02/2015